Mensenhandel

Mensenhandel is het werven, vervoeren, overbrengen, opnemen of huisvesten van een persoon, met gebruik van dwang en met het doel die persoon uit te buiten. Dwang kan onder andere bestaan uit dreiging met geweld, ontvoering, bedrog, misleiding, machtsmisbruik of misbruik van een kwetsbare positie. Uitbuiting kan gaan om seksuele uitbuiting, arbeidsuitbuiting, uitbuiting voor criminele activiteiten en orgaanhandel. Mensenhandel is strafbaar gesteld in artikel 273f Wetboek van Strafrecht.

In de laatste Slachtoffermonitor mensenhandel, uitgebracht op 18 oktober 2017 door de Nationaal Rapporteur Mensenhandel, zijn de beschikbare gegevens over de gemelde mogelijke slachtoffers van mensenhandel (bij de daartoe bevoegde ngo CoMensha) en het geschatte aantal slachtoffers over de periode 2012-2016 weergegeven. Het aantal meldingen van slachtoffers is in deze jaren sterk afgenomen, van 1.287 in 2012 tot 952 in 2016. Uit een schatting uitgevoerd in samenwerking met United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC) en statistici van de Universiteit Utrecht blijkt echter dat het daadwerkelijke aantal jaarlijkse slachtoffers in Nederland in 2014 en 2015 gemiddeld ruim vijf keer hoger lag dan het aantal gemelde slachtoffers, namelijk ongeveer 6.250 slachtoffers per jaar. Binnenlandse seksuele uitbuiting is in Nederland de meest voorkomende vorm van mensenhandel: per jaar zijn er bijna 3.000 slachtoffers. Nederlandse meisjes vormen een grote groep slachtoffers, het gaat om maar liefst 1.320 meisjes. Zij komen echter het minst in beeld, slechts 11% komt terug in de meldingen.

Mensenhandel moet onderscheiden worden van mensensmokkel. Bij mensensmokkel wordt illegaal een staatsgrens overschreden. Dit geldt als misdrijf tegen de staat. Bij mensenhandel worden mensen voor economisch gewin uitgebuit. Dit geldt als een misdrijf tegen de persoonlijke vrijheid.

Voor meer informatie over mensenhandel, klik op de Mensenhandelweb button.

Kijk ook op mensenhandelweb.nl